NEW YORK — Een geschil tussen ING Funds en een voormalige beleggingsfondsenverkoper wordt deze week uitgevochten voor het arbitrageorgaan van de National Association of Securities Dealers (NASD), de toezichthouder van de Amerikaanse vereniging van effectenhandelaren. De ex-medewerker, Stuart Fromm, vindt dat hij ten onrechte ontslagen is nadat hij ING wees op onwettige praktijken bij het aan de man brengen van beleggingsfondsen. Hij eist $10 miljoen aan schadevergoeding en compensatie voor gederfd loon.
Het is de eerste keer dat het NASD-college een zaak voorgelegd krijgt die overtredingen van de zogenaamde Sarbanes-Oxley-wet aan de kaak stelt, een wet die bescherming moet bieden aan klokkenluiders in het bedrijfsleven. Behalve ING Funds Distributors, de verkooptak van ING Funds, zijn ook vijf ING-managers persoonlijk aangeklaagd. Hoewel ontslagzaken in Wall Street gemeengoed zijn, is het ongebruikelijk dat individuen het doelwit zijn van dit soort procedures. En het feit dat de aanklacht overtredingen van de Sarbanes-Oxley wet behelst, maakt de inzet van het conflict nog vele malen hoger.

Stuart Fromm (49) werd in juli 2004 ontslagen, omdat hij volgens ING zijn verkoopdoelen niet haalde. Fromm bestrijdt dit. In de aanklacht stelt hij dat hij een van de topverkopers van ING was. Hij zou ontslagen zijn omdat hij zijn superieuren tot twee maal toe wees op overtredingen van de regels die gelden voor de verkoop van beleggingsproducten.
Bij een verkoopbijeenkomst in Deer Valley zou ING beleggingsproducten aan de man gebracht hebben die niet in belang waren van clienten. Toen hij zijn superieuren daar op wees kreeg hij de opdracht de zaak „te laten rusten.” Niet lang daarna zou ING beleggers misleid hebben bij de promotie van het ING Foreign Fund.
ING weigert commentaar te geven op de zaak.

Peter R. de Vries  
 
Peter R. de Vries heeft het met zijn Partij voor Rechtvaardigheid, Daadkracht en Vooruitgang niet gehaald. Door zichzelf een krankzinnig hoge drempel op te leggen – 41 procent van de kiezers moest het een aanwinst vinden als hij naar Den Haag zou trekken – deed hij zichzelf de das om. Ook in de politiek wordt hoogmoed afgestraft.
       Hij laat nu wel ruim drie miljoen kiezers in de steek die hem graag in de politiek zouden zien. Hij had die hoge drempel gesteld omdat hij alleen zo voldoende Kamerzetels dacht te krijgen om later echt invloed te hebben.
       Dat steun nú geen garantie is voor steun later, was hem ontgaan. Ook op dit punt was hij, opgejut door Maurice de Hond, vrij overmoedig.
       Er zat in zijn campagne iets tegenstrijdigs. Hij keerde zich tegen de gevestigde politieke orde in Den Haag. Twintig jaar lang had hij zich afgekeerd van de politici daar. Maar hij wilde wel in een regering met hen samenwerken. Dat gaat niet samen.
       Daar kwam bij dat zijn programma een ratjetoe was van punten uit de programma’s van de bestaande partijen. Hij had weinig origineels te melden. De andere partijen waren niet voor niets erg vriendelijk voor hem, vooral D66. Door hem in te pakken, maakten ze hem onschadelijk. Hij nam hen ook niet echt onder schot.
       En waar hij wel origineel was, zoals gratis openbaar vervoer en meer geld voor ontwikkelingshulp, liet hij na te vertellen waar de miljarden vandaan moesten komen. Vooral het miljard meer voor hulp aan de derdewereld was een slag in de lucht waar weinig kiezers wat mee hebben. Over tal van belangrijke politieke punten liet hij zich overigens in het geheel niet uit.
       Hij miste door dat alles een herkenbaar profiel. Hij wilde zich niet als rechts profileren. Dat is voor een nieuwkomer op zoek naar een brede achterban vragen om problemen.
       Hij lukte hem niet om de boze (rechtse) kiezer voor zich te winnen. En om de meer linkse stemmer te paaien moest hij opboksen tegen populaire politici als Wouter Bos en Jan Marijnissen. Dat lukte hem ook niet. Zijn weinig charismatische, kille uitstraling hielp hem ook niet, al stonden de media voor hem open.

AMSTERDAM, maandag
       De AIVD-dossiers over Pim Fortuyn bevatten informatie over zijn mogelijke betrokkenheid bij zedenmisdrijven. Fortuyn nam volgens een informant van de Rotterdamse politie samen met andere prominenten deel aan seksfeesten waarbij minderjarige jongens zijn vastgebonden en opgehangen.
       De veelal aan drugs verslaafde jongens werden volgens de inlichtingenrapporten in ruil voor de seks betaald met cocaïne en pillen.
        De uitspattingen zouden hebben plaatsgehad in de woning van een voormalig voorzitter van het PvdA-gewest RotterdamRijnmond. Dat onthulde misdaadverslaggever Peter R. de Vries gisteravond in zijn tv-programma op SBS6.
       Ook een ambtenaar van het Rotterdamse stadhuis, een politieman en een arts behoorden tot het vermeende seksnetwerk dat volgens de dossiers nog actief was tijdens de aanloop naar de verkiezingen van 2002.
       Fortuyn heeft volgens de dossiers vleselijke gemeenschap gehad met Marokkaanse jongetjes die waren geronseld op een homo-ontmoetingsplaats.
       De ex-voorzitter van de PvdA-afdeling zou de jongens hebben geregeld en betaald. De man ontkende dit in de uitzending van De Vries. Wel gaf hij toe samen met Fortuyn naar zogeheten darkrooms te zijn geweest.
              De informant die naar de politie stapte met het verhaal, beweerde zelf aanwezig te zijn geweest bij de seksfeesten in het huis van de PvdA’er. Volgens zijn relaas waren er attributen aanwezig om jonge Marokkaantjes aan muren en plafonds op te hangen. De ex-PvdA-bestuurder ontkent dat.
        Na de tips van de informant is destijds een onderzoek ingesteld naar het seksleven van Fortuyn. De commissie-Van den Haak, die de beveiliging van Fortuyn onderzocht, meldde eerder al dat zijn privé-leven in kaart was gebracht.
       Maar volgens de commissie was er geen aanleiding voor een vervolgonderzoek, bijvoorbeeld door het openbaar ministerie.

 
 
12 december 2005  

   VEENKLOOSTER, vrijdag
In de zaak van de moord op het Friese meisje Marianne Vaatstra (16) zijn de afgelopen dagen meerdere tips binnengekomen die wijzen op politieambtenaren als mogelijke dader.
      Dat zegt Tweede Kamerlid Hilbrand Nawijn die sinds enkele maanden een gepensioneerde rijksrechercheur onderzoek laat verrichten naar de tienermoord uit 1999. Nawijn wil niet concreter zijn over de inhoud van de tips. „Maar de informatie is van dien aard dat ik minister Donner in aanvullende Kamervragen dringend heb verzocht om een dna-onderzoek te houden onder alle agenten die destijds in de Friese politieregio werkzaam waren.”
      Ook wil Nawijn het dna laten checken van alle mannen in een straal van vijf kilometer rond de plek van de moord. „Er is op dit moment in NoordHolland een groot dna-onderzoek naar de verkrachter van bejaarden aan de gang. Zo’n onderzoek dient er ook te komen naar de moordenaar van Marianne”, vindt hij.
  Justitie maakte woensdag bekend geen verdere naspeuringen te doen naar vermeende nieuwe feiten in de Vaatstra-zaak. Maar er blijkt momenteel wél te worden onderzocht welke Friese rechercheurs over het vastgelopen onderzoek hebben gelekt naar de door Nawijn ingeschakelde ex-rijksrechercheur Hans Akerboom.

     De rechercheurs deden een boekje open over sporen die niet zouden zijn nagetrokken en over grote tegenwerking door justitie in Leeuwarden. Sindsdien krijgen Akerboom en Nawijn en zijn adviseur Bart Bakker voortdurend tips en informatie over de tienermoord. Friese rechercheurs willen graag met hen samenwerken, maar dat blijkt van hogerhand te zijn verboden.
Een Friese politiezegsman bevestigt tegenover De Telegraaf dat de agenten een spreekverbod is opgelegd. „Het bureau interne veiligheid van de Drentse politie onderzoekt wie er om welke reden met Akerboom heeft gepraat. Ook moet worden onderzocht wat de rechtmatigheid van Akerbooms onderzoek was en wat zijn kwaliteiten zijn.”

      LEEUWARDEN, dinsdag
   De hoge rechter uit Leeuwarden die morgen terechtstaat voor een wurgpoging op zijn Oekraïense bestelbruid, blijkt zich schuldig te hebben gemaakt aan een serie geweldsmisdrijven tegen vrouwen.
    Hij mishandelde eerder ook zijn echtgenote en probeerde haar eveneens van het leven te beroven. Ook poogde hij een vrouw aan te randen. Raadsheer Wicher W. trachtte verder de recente aangifte van de Oekraïense vrouw te laten seponeren door de Groningse politie.
De wurgpoging van zijn bestelbruid Tetyana Sagizly vorig najaar, lekte onlangs uit via De Telegraaf. Daarop stelde Wicher W. – die zelf juridische verhandelingen schreef over geweld tegen vrouwen – in Nova dat hij was gechanteerd door de vrouw, omdat deze op „zijn geld uit zou zijn”.
Inmiddels blijkt dat een andere vrouw al een jaar eerder door de hoge rechter werd aangerand. De vrouw was eerder betrokken geweest bij een justitieel onderzoek. „Hij heeft meermalen geprobeerd om te zoenen of me gevraagd te blijven slapen en heeft vaak gezegd: ik heb veel voor jou gedaan bij de officier van justitie, dus jij moet iets voor mij doen”, aldus de vrouw.

Aangifte
In een aangifte van de exvrouw van Wicher W., die Nova gisteravond toonde, stelt zij dat ze in januari 2001 zwaar werd mishandeld in bijzijn van hun zoontje. Met de aangifte werd naderhand door de politie niets gedaan.

• De Oekraïense bestelbruid op de foto die ze zelf maakte met haar mobieltje.

    Of de rechter in deze zaak ook de politie heeft benaderd, is niet duidelijk. Wel staat vast dat de aangifte vijf jaar lang bleef liggen bij de Groningse politie. De president van het gerechtshof in Leeuwarden zou nooit op de hoogte zijn gesteld, zo verklaarde hij gisteren. Daardoor kon Wicher W. al die jaren gewoon blijven werken.
   Pas na de aangifte van de Oekraïense, in oktober, kwam de politie alsnog in actie tegen de rechter. Wicher W. moet morgen voorkomen bij de rechtbank in Zwolle.
    In deze zaak zal hem alleen de wurgpoging van zijn bestelbruid ten laste worden gelegd. De vrouw kwam in contact met Wicher W., via een website voor Russische bestelbruiden. Zij zocht de rechter meermalen op.
  Nadat zij door hem mishandeld was, bleef ze nog enkele dagen bij hem in huis      

LEEUWARDEN, onder

       de naam Leeuwarder Klokkenluiders doet een nieuwe partij mee aan de gemeenteraadsverkiezingen. De organisatie is opgezet door Joeri Wiersma en André Polak, die eerder dit jaar nog aankondigden namens LPF mee te dingen naar een plek in de Raad.
        Zij denken met de nieuwe partij meer kans te maken.

       Klokkenluiders wil misstanden in de maatschappij rechtzetten, bijvoorbeeld de problemen van de "dure euro". Opvallend genoeg zijn beiden ook nog actief voor de LPF, die eveneens wil meedoen aan de verkiezingen. "Dat proberen we nu over te dragen aan andere mensen. De LPF komt binnenkort met een eigen lijst", aldus Wiersma. "Juridisch gezien zouden we ons voor beide partijen verkiesbaar kunnen stellen, maar dat doen we niet."
       

Terug naar pagina